چرا قيام امام حسين عليه‌السلام را که در يک نقطه کوچکي از کشور عراق واقع شده، جهاني تلقي مي‌کنيم؟

 نهضت حضرت سيدالشهدا عليه‏السلام قضيه‏اي شخصي نيست، بلکه همانند ساير اولياي بزرگ خدا جرياني تاريخي است که سنت الهي محسوب مي‏شود. از اين رو، يقيناً پيام دارد؛ زيرا سنت‏هاي الهي بر همگان و در همه عصرها و نسل‏ها و مصرها جاري است و محدود به زمان و مکان مخصوص و افرادي خاص نيست.

سنت بودن نهضت عاشورا ايجاب مي‏کند که حوادث پيش از کربلا، رخدادهاي روز عاشورا و حوادث پس از آن، از سوي موافقان و مخالفان تحليل شود؛ يعني بايد سخنان و رفتار حاکمان دربار اموي، پيش از قيام حضرت حسين‌بن‌علي عليه‏السلام، دستورهاي آنان در روز عاشورا و حرکت‏هاي آن‏ها پس از عاشورا بررسي شود تا روشن گردد که دشمنان اسلام مي‏خواستند درباره براندازي آن تا کجا پيش‏روند.

 شعاع پيام عاشورا

شعاع هر پيامي وابسته به شعاع هستي انشاءکننده آن پيام است. اگر مبدأ پيام در محدوده‏اي خاص حضور وجودي داشت، قلمرو پيام او هم به همان جا محدود خواهد بود و اگر مصدر پيام، منطقه‏اي وسيع را در حيطه هستي خويش داشت، شعاع پيام او نيز به همان اندازه وسيع خواهد بود. ما اگر حضرت حسين‌بن‌علي عليه‏السلام را به عنوان انسان کامل و خليفه خدا در زمين بشناسيم، منطقه نفوذ پيام آن حضرت محدود نيست، بلکه تا آن‌جا‌که شعاع انسانيت هست، پيام حسيني نيز هست؛ خواه در پهنه زمين، خواه در گستره زمان.

يعني در طول تاريخ، هرجا انساني حضور و ظهور دارد، مخاطب کربلاي حسيني است. البته هر گروهي که نياز فکري و اجتماعي خود را در فرايند عاشورا مي‏يابد، شايد چنين بينديشد که تنها گروه آنان است که مخاطب اصلي کربلايند؛ ليکن بهره‏وري هر گروه، مستلزم انحصار پيام کربلا به آن نيست.

قلمرو پيام نهضت حسيني محدود نيست؛ بلکه مخاطب اصيل آن، انسان است و مؤيد آن، سخن وجود مبارک رسول اکرم صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم است که «حسين منى و أنا من حسين»، (بحارالأنوار/۴۳/۲۶۱)؛ «حسين عليه‏السلام از من است و من از او هستم». درست است که حضرت حسين‌بن‌علي عليه‏السلام نوه پيامبر اکرم صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم است، ولي آن‌حضرت نوه‏هاي ديگري هم داشته‏اند که درباره آن‏ها چنين تعبيري نفرمودند. بنابراين، سخن رسول خدا صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم به اين معناست که کيان دين و نبوت و رسالت من با قيام حسين عليه‏السلام زنده است. از اين‏رو، پيام نهضت حسيني تا شعاع رسالت و نبوت رسول اکرم صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم نفوذ دارد.

بهترين سند براي ارزيابي منطقه رسالت رسول اکرم صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم، قرآن کريم است. بر پايه قرآن، وجود پربرکت رسول اکرم صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم براي همه مردم و جوامع بشري (جهانيان) منشأ رحمت است؛ «و ما أرسلناک إلا رحمة للعالمين»، (انبياء، آيه/۱۰۷)؛و «و ما أرسلناک إلا کافة للناس»، (سبأ/۲۸)؛ اگر خداوند متعال پيامبر اکرم صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم را به نام رحمت عوالم ارسال کرده است و اگر همين پيغمبر صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم مي‏فرمايد که من از حسين عليه‏السلام هستم، با اين شکل منطقي قلمرو پيام کربلا روشن مي‏شود.

زيرا خدا درباره پيغمبر صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم مي‏فرمايد: برکت وجود او جهاني است و ايشان نيز با چنان شعاع رحمتي فرمودند: کيان من به کربلاي حسين زنده است؛ «و أنا من حسين». از اين رو، پيام نهضت حسيني نيز جهاني است. معناي جهاني بودن يک مکتب، حفظ دو اصل جامع و کلي است: يکي همگاني بودن به لحاظ افراد و ديگري هميشگي بودن به لحاظ ازمان.

بنابراين، پيام نهضت عاشورا براي شيعيان سودمند است؛ چون آنان امت امام حسين عليه‏السلام هستند. نيز براي قاطبه مسلمانان جهان مفيد است؛ زيرا همگي زير ولايت اويند؛ گرچه برخي به ولايت ايشان معتقد نيستند. همچنين براي همه موحدان و اهل کتاب عالم سودمند است؛ چون آن حضرت پيام توحيدي دارد و همه موحدان مورد عنايت توحيدي آن حضرت عليه‏السلام هستند و سرانجام، براي همه جوامع بشري نفع دارد؛ زيرا کربلا قيام انساني را به همراه دارد. بنابراين، هيچ انساني از پيام نهضت کربلا محروم نيست و شعاع آن همه افراد بشريت را در بر مي‏گيرد.

 نياز همگان به پيام

هيچ‌کس نمي‏تواند بگويد: من از مراسم سوگواري سالار شهيدان بي‏نيازم؛ خواه شيعه يا سني، خواه کليمي يا مسيحي يا زرتشتي و خواه مسلمان يا کافر؛ زيرا حضرت حسين‌بن‌علي عليه‏السلام گفتارها، رفتارها و نوشتارهاي فراواني در سطوح مختلف ارائه کرده‌اند. به برخي فرمودند: اگر مسلمان نيستيد، آزادانديش باشيد و خاصيت آزادانديشي و آزادمنشي اين است که انسان نه سلطه‌پذير باشد، نه سلطه‏گر؛ «إن لم يکن لکم دين و کنتم لا تخافون المعاد فکونوا أحراراً فى دنياکم» کلمات الإمام‌الحسين عليه‏السلام، (ص۵۰۴)؛ درس آزادگي نشانه آن است که جنبه انساني کربلا همچنان محفوظ است و اگر کسي به مبدأ و معاد عالم معتقد نبود، به اصل حريت بشر اعتقاد دارد و کربلا، معلم حريت جوامع بشري است.

بنابراين، هيچ انساني بي‏نياز از بهره‏برداري از مراسم کربلا نخواهد بود و هيچ عالم و انديشوري مستغني از رهنمود عاشورا نيست؛ حتي زاهدان و عابدان که در بين راهند و حکيمان و متکلمان که به پايان راه نزديک‌اند و عارفان و شاهدان واصل که به قله بلند پاياني اين راه رسيده‏اند، آن‏ها نيز جزو مستمعان راستين پيام حسيني‏اند؛ زيرا جريان کربلا، مجاهدان نستوه جهاد اصغر را مي‏پروراند، مجاهدان متخلق و عالمان اخلاق جهاد اوسط را هدايت مي‏کند و نيز عارفان به مقام فناء در فناي الهي را مي‏پروراند و به آن‏ها دستور «محو قبل الصحو و صحو بعد المحو» مي‏دهد.

عارفان نيز در جهاد اکبر که برتر از جهاد اوسط است، در مي‏يابند که در داوري بين عقل و عشق، بايد عشق را بر عقل حاکم کنند و آن جا که نبرد بيرحمانه بين انديشه و شهود برپا مي‏شود، لازم است شهود را بر انديشه مقدم دارند و در مدار نبرد عرفان و حکمت، عرفان را بر حکمت مقدم کنند.

جريان کربلا، نسبت به شهداي عالي‌مقام آن، جنگ اصغر نبود تا براي آب و خاک بجنگند و نيز جريان جهاد اوسط نبود تا صرفاً براي تزکيه روح نبرد کنند؛ آن‏ها جهاد اصغر و اوسط را پشت سر گذاشتند و چون جهاد اکبر درجاتي دارد، به اين بارگاه راه يافتند که مشهود شاهد عارف را بر فهم حکيم مبرهن غالب کنند، سپس اصحاب خود را به اين قله برسانند. اگر کسي خودش شاهد شد، بايد امام شاهدان هم باشد؛ چون قرآن پس از معرفت، انسان را به مهاجرت فرا مي‏خواند تا به امامت برساند.

 فراگيري پيام

پيام نهضت حسيني فراگير است و اختصاص به زمان خاص ندارد. حضرت حسين‌بن‌علي عليه‏السلام در جايي فرموده‌اند است؛ «وقتي هيئت حاکمه ملتي مثل يزيد شد، بايد اسلام را وداع کرد و ديگر اسلامي باقي نمي‏ماند»، (بحارالأنوار/ج۴۴/ص۳۲۵)؛ اين سخن حضرت سيدالشهدا سه ضلعي است: ناظر به قبل از حادثه کربلا، ناظر به زمان معاصر آن حضرت عليه‏السلام و نيز ناظر به زمان پس از کربلاست.

حضرت حسين بن‌علي عليه‏السلام فرمودند: که هرگاه زمامدار مردم، مثل يزيد شد، در آن حال، اسلام رخت بر مي‏بندد. بنابراين، هر اندازه ساده‏انديشان بگويند: دين با سياست کاري ندارد و ما به دين‌مان مي‏پردازيم و کاري به سياست نداريم، سياست‏بازان مکار مي‏گويند: ما با شما و با دين‌تان کار داريم و شما بايد دين را به ميل ما بفهميد و اگر اهل فتوا هستيد، طبق خواسته ما فتوا بدهيد و تمام کارهاي ما را تصديق کنيد و کارهاي ما را مطابق با دين خدا بدانيد؛ اگرچه کسي که مسئول فتوا يا قضاست، «شريح قاضي» باشد. او نيز مي‏گفت که دين با سياست کاري ندارد، اما سياست او را رها نکرد؛ بلکه سياستمداران مکار به او گفتند: تو بايد به سود ما فتوا بدهي و حسين بن علي عليه‏السلام را مهدور‌الدم بداني و با فتواي تو بايد عده‏اي به کربلا بيايند.

سخن حضرت سيدالشهدا عليه‏السلام اين نيست که اگر شخص يزيد حاکم جامعه شد، بايد اسلام را خداحافظي کرد، بلکه فرمودند: آن روزي که مثل يزيد...؛ يعني شخص خود يزيد مطرح نيست، بلکه جريان يزيدي مطرح است. اين بيان حضرت سيدالشهدا عليه‏السلام ناظر به سه عصر است: عصر قبل از کربلا، عصر معاصر کربلا و عصر بعد از کربلا.

عصر قبل از کربلا همان دوراني است که معاويه حاکم بود و عصر خود کربلا زمان حکومت يزيد بود و عصر پس از آن وقتي بود که مروان و حجاج و… حکومت مي‏کردند. امام حسين عليه‏السلام در بخش‏هاي ديگر سخنان خود فرموده‌اند: «مثلى لا يبايع مثله»، (بحارالأنوار/ج ۴۴/ص ۳۲۵)؛ «کسي که مانند من فکر مي‏کند، با کسي که مانند يزيد فکر مي‏کند، بيعت نمي‏کند».

از آن جهت که اهل‌بيت عصمت و طهارت عليهم‏السلام يک‌نورند، هيچ‌يک از آن ذوات مقدس با حاکم جائر عصر خود، مختارانه بيعت نکردند و هرگز سلطه ظالمانه امويان، مروانيان و عباسيان را مشروع نمي‏دانستند و آن را در خور قبول تلقي نمي‏نمودند.

از گفتار و کردار حضرت حسين‌بن‌علي عليه‏السلام معلوم مي‏شود که ايشان جزو مردان الهي‏ است که درباره سه عصر و سه نسل مي‏انديشد. او تنها عصر خود را نمي‏بيند، بلکه گذشتگان و آيندگان خود را نيز مي‏نگرد؛ يعني تمام جوامع بشري را ملحوظ مي‏دارد.

سخنان امام حسين عليه‏السلام نشان مي‏دهد که نهضت حسيني، سنت الهي بوده است، نه جريان شخصي؛ زيرا آن‌حضرت، سخن از مثل خود و مثل يزيد دارد، نه از شخص خود و شخص يزيد. بنابراين، پيام نهضت کربلا محدود به زمان خاص نيست، بلکه نسبت به گذشته و حال و آينده جريان دارد.

منبع : شکوفايي عقل در پرتو نهضت حسيني

اربعین یعنی گذشت چهل روز از مصیبت جانگداز شهادت سرور و سالار شهیدان.. چرا فقط برای امام حسین علیه ‏السلام روز اربعین تعیین شده و برای امامان دیگر و حتی پیامبر اكرم صلی ‏اللَّه‏ علیه ‏و آله، مراسم روز اربعین نداریم؟

 

برای توضیح جواب این سؤال، به این مطالب توجه كنید:

1) فداكاری‏های امام حسین علیه‏السلام، دین را زنده كرد و نقش او در زنده نگه داشتن دین اسلام، ویژه و حائز اهمیت است. این فداكاری‏ها را باید زنده نگه داشت؛ چون زنده نگه داشتن دین اسلام است. گرامی‏داشت روز عاشورا و اربعین، در حقیقت زنده نگه داشتن دین اسلام و مبارزه با دشمنان دین است.

2) مصیبت حضرت امام حسین علیه‏السلام، برای هیچ امام و پیامبری پیش نیامده است. مصیبت امام حسین علیه‏السلام، از همه مصیبت‏ها بزرگ‏تر و سخت‏تر بود. اگر عامل دیگری هم در كار نبود، همین عامل كافی است كه نشان بدهد چرا برای امام حسین علیه‏السلام بیش از امامان دیگر و حتی بیش از پیامبر اسلام‏صلی‏اللَّه‏علیه‏وآله عزاداری می‏كنیم و مراسم متعددی برپا می‏كنیم.

3) در ماه محرم سال ۶۱ق. امام حسین علیه‏السلام، فرزندان، خویشان و یاران آن حضرت را كشتند و اسیران كربلا را به كوفه و شام بردند و همین اسیران داغدیده، روز اربعین شهادت امام حسین علیه‏السلام و یارانش، به كربلا رسیدند و همه مصائب روز عاشورا در آن روز تجدید شد و آن روز، روز سختی برای خاندان پیامبر بود.

4) دشمنان اسلام با به شهادت رساندن امام حسین علیه‏السلام، قصد نابود كردن دین اسلام را داشتند. دشمنان امام حسین علیه‏السلام تلاش كردند تا حادثه كربلا، به كلی فراموش شود و حتی كسانی را كه برای زیارت امام حسین علیه‏السلام می‏آمدند، شكنجه می‏كردند و می‏كشتند. در زمان متوكل عباسی، همه قبرهای كربلا را شخم زدند؛ مزرعه كردند و مردم را از آمدن برای زیارت قبر امام حسین علیه‏السلام، منع كردند. شیعیان هم برای مقابله با اینها، از هر مناسبتی استفاده می‏كردند كه یكی از این مناسبت‏ها، حادثه روز اربعین است.

5) یكی از نشانه‏های مؤمن، زیارت امام حسین علیه‏السلام در روز اربعین است. از حضرت امام حسن عسكری علیه‏السلام روایت شده است كه علامت‏های مؤمن پنج چیز است؛ پنجاه و یك ركعت نماز فریضه و نافله در شبانه‏روز، زیارت اربعین، انگشتر به دست راست كردن، پیشانی بر خاك نهادن در سجده و بسم الله را بلند گفتن^‏۱ و یكی از وظایف شیعیان را اهتمام به زیارت اربعین بر شمرده‏اند.

1- شیخ عباس قمی، مفاتیح الجنان، ص ۵۴۵

كتابهاى خطى عربى درباره امام حسن و امام حسين

1. اخبار الحسن و الحسين }
ابوحارث اسد بن حمدويه بن معبد ورثينى نسفى (م315ق).
معجم المؤلفين, ج2, ص240.

2. اخبار الشهيدين الحسن و الحسين }
ابن حجر هيتمى شافعى مكى احمد بن محمد بن على (م974ق) (نسخه اى از آن در كتابخانه احمديه دانشگاه (الزيتونه) تونس, ضمن مجموعه ش5031 موجود است).
مجله تراثنا, ش1, ص17.

3. اخبار فاطمة و الحسن و الحسين رضى اللّه عنهم
ابن ابى الثلج بغدادى ابوبكر محمد بن
احمد بن محمد (م ح325ق).
رجال نجاشى, ج2, ص299.

4. اشراق النيّرين فى فضـائل الحسنين
[؟] (نسخه خطى آن در دارالكتب مصر به ش1414 (قم تاريخ) موجود است).
مجله تراثنا, ش2, ص42.

5. اقرار العين بذكر من نسب الى الحسن و الحسين }
سيد محمد مرتضى حسينى زبـيدى حنفى مصرى (1145ـ 1205ق).
الاعلام, ج7, ص70.

6. امامة الحسنين فى القرآن
محسن معلم.

مجله الموسم, ش9,10, ص428.

7. تفضيل الحسنين على امّهما الصديقه
آقا محمدعلى بن وحيد بهبهانى (م1216ق).
الذريعه, ج4, ص359.

8. تنبيه رسن العين بتنزيه الحسن و الحسين } عن مفاخرة بنى السبطين
سيد محمد حيدر موسوى عاملى (1071ـ 1139ق).
الذريعه, ج4, ص449.

9. ذكر الحسن و الحسين
ابواحمد عبدالعزيز بن يحيى بن احمد بن عيسى جلودى ازدى بصرى (م332ق).
رجال نجاشى, ج2, ص56.

10. ذكر ما للسبطين الشهيدين الحسن و الحسين }
[؟] (نسخه اى از آن در كتابخانه حرم شريف بيت اللّه الحرام به ش34 (تراجم) وجود دارد).
مجله تراثنا, ش4, ص101.

11. رسالة فى معنى قوله ْ الحسن و الحسين سيدا شباب اهل الجنه
شيخ محسن آل عصفور بحرانى.

12. رسالة الحسنين
محمد بن على نيازى بلاطى مصرى (م1105ق).
هدية العارفين, ج2, ص305.

13. الرسالة فى الحسن و الحسين
ابويوسف يعقوب بن شيبه بن الصلت بن عصفور سدوسى بغدادى (182 ـ 262ق).
رجال نجاشى, ج2, ص429.

14. الريحانين الحسن و الحسين
ابومحمد حسن بن عبدالرحمن بن خلاد رامهرمزى (م ح360ق).
ترجمه فهرست نديم, ص255.

15. قرّة العينين فى تراجم الحسن و الحسين
شيخ ياسين عمرى موصلى (م بعد1232ق) (نسخه خطى آن در 89 ورقه در يكى از كتابخانه هاى موصل و ميكروفيلم آن در كتابخانه دانشگاه بغداد و مجمع علمى عراقى موجود است).
مجله تراثنا, ش18, ص65.

16. مجمع البحرين فى فضائل السبطين
سيد ولى بن نعمة اللّه حسينى رضوى حايرى (معاصر شيخ بهايى) (م1031ق), تاريخ نگارش: 981ق.

17. مشجر فى اولاد الحسن و الحسين }

سيد محمد مرتضى حسينى زبـيدى حنفى (صاحب تاج العروس) (1145ـ 1205ق).
الاعلام, ج7, ص70.

18. كتاب من روى عن الحسن
و الحسين }
ابن عقده زيدى جارودى ابوالعباس احمد بن محمد بن سعيد (249ـ 333ق).
رجال نجاشى, ج1, ص240

19. نظارة العينين فى شهادة الحسنين
شيخ حيدر على هندى فيض آبادى.
اهل البيت فى المكتبة العربية, ص644.
كتابنامه ائمه اطهار علیه السلام , ناصر الدين انصارى قمى

كتابهاى چاپى عربى(درباره حسنين)

1. امامان: الحسن و الحسين

سيد هادى مدرّسى, چاپ 1393ق, رقعى, 143ص.

2. الامامان: على و الحسن
سعيد عسيلى, بيروت, دارالزهراء, 1412ق.

3. الحسن و الحسين
قاهره, چاپخانه مصطفى بابى حلبى, 1955م, 64ص (از سرى قصص ابطال الاسلام ـ 10).

4. الحسن و الحسين امامان, ان قاما اوقعدا
سيد محمد بحر العلوم, بيروت, دارالزهراء, 1412ق.

5. الحسن و الحسين امامان, قاما اوقعدا

سيد محمد حسينى شيرازى, قم,
هيئت سيد الشهداء, رقعى, 40ص.

6. الحسن و الحسين سبطا رسول اللّه ْ
محمدرضا مصرى, بيروت, دارالكتب العلميه, 1395ق, رقعى, 168ص (اين كتاب به فارسى ترجمه شده است).

7. السبطان فى موقفيهما
سيد علينقى نقوى لكهنوى (م1408ق), مقدمه: محمد باقر ناصرى, بيروت, دارالمرتضى, 1406ق, رقعى, 150ص.

8. سبطا الرسول: الحسن و الحسين
عبدالحفيظ ابومسعود, قاهره, شركة الاتحاد للتجارة و الطباعة والنشر, رقعى, 208ص.

9. ماتم الثقلين فى شهادة على و الحسنين
حسن الزمان محمد بن قاسم على تركمانى حيدرآبادى (م ح 1328ق), حيدر آباد هند.

مجله تراثنا, ش19, ص114 (اهل البيت فى المكتبه العربيه, ص445).

10. معالى السبطين فى احوال الامامين الحسن و الحسين
شيخ محمد مهدى حايرى مازندرانى, تبريز, كتابفروشى قرشى, 1356ق, وزيرى, 2ج, 282«198ص.

ادامه مطلب

کتابهای عربی و فارسی

1-مأساة احدى و ستين وثورة الخالدين (فى حياة الامام الحسين علیه السلام و استشهاده و أصحابه ). لعبد الحسين نور الدين .

بيروت : دار الفردوس , ط 19861م , 284ص , 24سم .

2 -مأساة الحسين بين السائل و المجيب .
للشيخ عبدالوهاب الكاشى .
بيروت : دارالزهراء.
قم : منشورات الرضى , ط 2 1363ش , 190ص .

3 -ماهيت نهضت امام حسين علیه السلام (بالفارسية).
للشهيد الشيخ مرتضى المطهرى .
قم : جماعة المدرسين فى الحوزة, 32ص , 17م .

4 -مبعوث الحسين علیه السلام .
دراسة تحليلة لاءول مراحل ثورة الامام الحسين علیه السلام فى الكوفة بقيادة مسلم بن عقيل علیه السلام .
لمحمد على عابدين .
قم : جماعة المدرسين فى الحوزه العلمية, 1366ش 1987 256ص , 24سم .

5 -المتخلفون عن الثورة.
للشيخ محمد مهدى الاصفى .
رسالة الحسين س 1 ع 2 6 متن كهن أدبى تاريخى قيام مختار (مختار نامه ). (بالفارسية).
اعداد: محمد چنگيزى .
طهران : مركز نشر فرهنگى رجاء, 1368ش , 25+ 490ص .

7 -مثير الاءحزان .
(مقتل ).
لابن نما الحلى . الشيخ نجم الدين جعفر بن نجيب الدين محمد بن جعفر بن أبى البقاء هبة الله ابن نما الحلى ت 645ه.
طبع فى :
طهران : 1318ه, 335+ 93ص , حجرية (مع : قرة العين لاخذ ثار الحسين ).
بمبى : 1326ه 7987ص 56ص , 21م , حجرية (مع : مقتل أبى مخنف , واللهوف ).
النجف الاشرف : دار الكتب التجارية, 1369ه, 134ص , 21سم (تقديم : الشيخ عبدالمولى الطريحى ).
قم : مدرسة الامام المهدى (تحقيق : مدرسة الامام المهدى ).
كما طبع الكتاب فى ايران منضما للمجلد العاشر من بحار الانوار.
انظر: ايضاح المكنون 4282 الذريعة 34919 2222 فهرس مشار العربى 784 معجم المطبوعات النجفية 299ـ 300

8 -المجالس الحسينة.
للشيخ محمد جواد مغنية .
بيروت : دار التيار الجديد.

9 -المجالس السنية فى مناقب و مصائب العترة النبوية.
للسيد محسن الامين الحسينى العاملى ت 1371ه.
بيروت : 1963م .
النجف الاشرف : دار النعمان , ط 3 24سم .
النجف الاشرف : المكتبة الحيدرية, 1385ه.
بيروت : دار التعارف ط 5 1394ه, 764ص , 14* 21سم .
قم : مكتبة الرضى .
و قد ترجمه الى الفارسية أبو القاسم الموسوى الاصفهانى .
أنظر: الذريعة 36119 معارف الرجال 1862 شعراء الغرى 2607

10 -مجموعة الخطب : للحسين بن على علیه السلام .
تقديم : السيد جواد شبر.
النجف الاشرف : مطبعة الغرى الحديثة, 1384ه, 32ص .

ادامه مطلب

1- حريم پاك
عن النبى صلى الله عليه و آله و سلم قال :   .  . و هى اطهر بقاع الأرض و اعظمها حرمة و انها لمن بطحاء الجنة .  پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله و سلم در ضمن حديث بلندى مى‏فرمايد :  كربلا پاكترين بقعه روى زمين و از نظر احترام بزرگترين بقعه‏ها است و الحق كه كربلا از بساطهاى بهشت است . بحار الانوار، ج 98، ص 115 و نيز كامل الزيارات، ص 264
2 - سرزمين نجات
قال رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم :  يقبر ابنى بأرض يقال لها كربلا هى البقعة التى كانت فيها قبة الاسلام نجا الله التى عليها المؤمنين الذين امنوا مع نوح فى الطوفان .  پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود :  پسرم حسين در سرزمينى به خاك سپرده مى‏شود كه به آن كربلا گويند، زمين ممتازى كه همواره گنبد اسلام بوده است، چنانكه خدا، ياران مؤمن حضرت نوح را در همانجا از طوفان نجات داد . كامل الزيارات، ص 269، باب 88، ح 8
3 - مسلخ عشق
قال امير المؤمنين على عليه السلام :  هذا .  .  . مصارع عشاق شهداء لا يسبقهم من كان قبلهم و لا يلحقهم من كان بعدهم .  حضرت على عليه السلام روزى گذرش از كربلا افتاد و فرمود :  اينجا قربانگاه عاشقان و مشهد شهيدان است شهيدانى كه نه شهداى گذشته و نه شهداى آينده به پاى آنها نمى‏رسند .  تهذيب، ج 6، ص 73 و بحار، ج 98، ص 116
4 - عطر عشق
قال على عليه السلام :  واها لك أيتها التربة ليحشرن منك قوم يدخلون الجنة بغير حساب .  امير المؤمنين عليه السلام خطاب به خاك كربلا فرمود :  چه خوشبوئى اى خاك! در روز قيامت قومى از تو بپا خيزند كه بدون حساب و بى درنگ به بهشت روند .  شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج 4، ص 169
5 - ستاره سرخ محشر
قال على بن الحسين عليه السلام :  تزهر أرض كربلا يوم القيامة كالكوكب الدرى و تنادى أنا أرض الله المقدسة الطيبة المباركة التى تضمنت سيد الشهداء و سيد شباب اهل الجنة .  امام سجاد عليه السلام فرمود :  زمين كربلا، در روز رستاخيز، چون ستاره مرواريدى مى‏درخشد و ندا در مى‏دهد كه‏من زمين مقدس خدايم، زمين پاك و مباركى كه پيشواى شهيدان و سالار جوانان بهشت را در بر گرفته است . ادب الطف، ج 1، ص 236، به نقل از كامل الزيارات، ص 268
6 - كربلا و بيت المقدس
قال ابو عبد الله عليه السلام :  الغاضرية من تربة بيت المقدس .  امام صادق عليه السلام فرمود :  كربلا از خاك بيت المقدس است . كامل الزيارات، ص 269، باب 88، ح 7
7 - فرات و كربلا
قال ابو عبد الله عليه السلام
اءن أرض كربلا و ماء الفرات اول ارض و اول ماء قدس الله تبارك و تعالى .  .  .  امام صادق عليه السلام فرمود :  سرزمين كربلا و آب فرات، اولين زمين و نخستين آبى بودند كه خداوند متعال به آنها قداست و شرافت بخشيد . بحار الانوار، ج 98، ص 109 و نيز كامل الزيارات، ص 269
8 - كربلا، كعبه انبياء
قال ابو عبد الله عليه السلام :  ليس نبى فى السموات و الارض، اءلا يسألون الله تبارك و تعالى أن يؤذن لهم فى زيارة الحسين (عليه السلام)، ففوج ينزل و فوج يعرج .  امام صادق عليه السلام فرمود :  هيچ پيامبرى در آسمانها و زمين نيست مگر اين كه مى‏خواهند خداوند متعال به آنان‏رخصت دهد تا به زيارت امام حسين عليه السلام مشرف شوند، چنين است كه گروهى به كربلا فرود آيند و گروهى از آنجا عروج كنند . مستدرك الوسائل، ج 10، ص 244، به نقل از كامل الزيارات، ص 111
9 - كربلا، مطاف فرشتگان
قال ابو عبد الله عليه السلام :  ليس من ملك فى السموات و الأرض الا يسألون الله تبارك و تعالى أن يؤذن لهم فى زيارة الحسين (عليه السلام)، ففوج ينزل و فوج يعرج .  امام صادق عليه السلام فرمود :  هيچ فرشته‏اى در آسمانها و زمين نيست مگر اين كه مى‏خواهد خداوند متعال به اورخصت دهد تا به زيارت امام حسين عليه السلام مشرف شود، چنين است كه همواره فوجى از فرشتگان به كربلا فرود آيند و فوجى ديگر عروج كنند و از آنجا اوج گيرند . مستدرك الوسائل، ج 10، ص 244، به نقل از كامل الزيارات ص 114
10 - راه بهشت
قال ابو عبد الله عليه السلام :  موضع قبر الحسين عليه السلام ترعة من ترع الجنة امام صادق عليه السلام فرمود :  جايگاه قبر امام حسين عليه السلام درى از درهاى بهشت است  . كامل الزيارات، ص 271، باب 89، ح 1
11 - كربلا، حرم امن
قال ابو عبد الله عليه السلام :  ان الله اتخذ كربلا حرما آمنا مباركا قبل أن يتخذ مكة حرما .  امام صادق عليه السلام فرمود :  به راستى كه خدا كربلا را حرم امن و با بركت قرار داد پيش از آنكه مكه را حرم قرار دهد . كامل الزيارات، ص 267 بحار، ج 98، ص 110
12 - زيارت مداوم
قال الصادق عليه السلام :  زوروا كربلا و لا تقطعوه فاءن خير أولاد الانبياء ضمنته .  .  .  امام صادق عليه السلام فرمود :  كربلا را زيارت كنيد و اين كار را ادامه دهيد، چرا كه كربلا بهترين فرزندان پيامبران را در آغوش خويش گرفته است . كامل الزيارات، ص 269
13 - بارگاه مبارك
قال الصادق عليه السلام :  «شاطى‏ء الوادى الأيمن» الذى ذكره الله فى القرآن، (1) هو الفرات و «البقعة المباركة» هى كربلا .  امام صادق عليه السلام فرمود :  آن «ساحل وادى ايمن» كه خدا در قرآن ياد كرده فرات است و «بارگاه با بركت» نيز كربلا است .  (2)
14 - شوق زيارت
قال الامام الباقر عليه السلام :  لو يعلم الناس ما فى زيارة قبر الحسين عليه السلام من الفضل، لماتوا شوقا .  امام باقر عليه السلام فرمود :  اگر مردم مى‏دانستند كه چه فضيلتى در زيارت مرقد امام حسين عليه السلام است از شوق زيارت مى‏مردند . ثواب الاعمال، ص 319، به نقل از كامل الزيارات  . 
15 - حج مقبول و ممتاز
قال ابو جعفر عليه السلام :  زيارة قبر رسول الله صلى الله عليه و آله و زيارة قبور الشهداء، و زيارة قبر الحسين بن على عليهما السلام، تعدل حجة مبرورة مع رسول الله صلى الله عليه و آله .  امام باقر عليه السلام فرمود :  زيارت قبر رسول خدا «ص» ، و زيارت مزار شهيدان، و زيارت مرقد امام حسين عليه السلام معادل است با حج مقبولى كه همراه رسول خدا «ص» بجا آورده شود . مستدرك الوسائل، ج 1، ص 266، و نيز كامل الزيارات، ص 156
16 - تولدى تازه
عن حمران قال :  زرت قبر الحسين عليه السلام فلما قدمت جاءنى . ابو جعفر محمد بن على عليه السلام .  .  . فقال عليه السلام :  ابشر يا حمران فمن زار قبور شهداء آل محمد صلى الله عليه و آله و سلم يريد الله بذلك وصلة نبيه حرج من ذنوبه كيوم ولدته امه .  حمران مى‏گويد :  هنگامى كه از سفر زيارت‏امام حسين عليه السلام برگشتم، امام باقر عليه السلام به ديدارم آمد و فرمود :  اى حمران! به تو مژده مى‏دهم كه هر كس قبور شهيدان آل محمد (ص) را زيارت كند و مرادش از اين كار رضايت خدا و تقرب به پيامبر (ص) باشد، از گناهانش بيرون مى‏آيد چون روزى كه مادرش او را زاد . امالى شيخ طوسى، ج 2، ص 28، چاپ نجف بحار، ج 98، ص  . 20
17 - زيارت مظلوم
عن ابى جعفر و ابى عبد الله عليه السلام يقولان :  من احب أن يكون مسكنه و مأواه الجنة، فلا يدع زيارة المظلوم .  از امام باقر و امام صادق عليهما السلام نقل شده كه فرمودند :  هر كس كه مى‏خواهد مسكن و مأوايش بهشت باشد، زيارت مظلوم عليه السلام را ترك نكند . مستدرك الوسائل، ج 10، ص 253
18 - شهادت و زيارت
قال الامام الصادق عليه السلام :  زوروا قبر الحسين (عليه السلام) و لا تجفوه، فاءنه سيد شباب أهل الجنة من الخلق، و سيد شباب الشهداء .  امام صادق عليه السلام فرمود :  مرقد امام حسين عليه السلام را زيارت كنيد و با ترك زيارتش به او ستم نورزيد چرا كه او سيد جوانان بهشت از مردم، و سالار جوانان شهيد است . مستدرك الوسائل، ج 10، ص 256 :  و كامل، ص 109
19 - زيارت، بهترين كار
قال ابو عبد الله عليه السلام :  زيارة قبر الحسين بن على عليهما السلام من افضل ما يكون من الاعمال . 
امام صادق عليه السلام فرمود :  زيارت قبر امام حسين عليه السلام از بهترين كارهاست كه مى‏تواند انجام يابد . مستدرك الوسائل، ج 10، ص  . 311
20 - سفره‏هاى نور
قال الامام الصادق عليه السلام :  من سره ان يكون على موائد النور يوم القيامة فليكن من زوار الحسين بن على (عليهما السلام) امام صادق عليه السلام فرمود :  هر كس دوست دارد روز قيامت، بر سر سفره‏هاى نور بنشيند بايد از زائران امام حسين (عليه السلام) باشد . وسائل الشيعه، ج 10، ص 330 بحار الانوار، ج 98، ص 72
21 - شرط شرافت
قال الصادق عليه السلام :  من اراد أن يكون فى جوار نبيه و جوار على و فاطمة فلا يدع زيارة الحسين عليهم السلام امام صادق عليه السلام فرمود :  كسى كه مى‏خواهد در همسايگى پيامبر (صلى الله عليه و آله و سلم) و در كنار على (عليه السلام) و فاطمه (س) باشد، زيارت امام حسين (عليه السلام) را ترك نكند . وسائل الشيعه، ج 10، ص 331، ح  . 39
22 - زيارت، فريضه الهى
قال ابو عبد الله عليه السلام :  لو أن احدكم حج دهره ثم لم يزر الحسين بن على عليه السلام لكان تاركا حقا من حقوق رسول الله (ص) لأن حق الحسين فريضة من الله تعالى، واجبة على كل مسلم .  امام صادق عليه السلام فرمود :  اگر يكى از شما تمام عمرش را احرام حج بندد، اما امام حسين عليه السلام را زيارت نكند، حقى‏از حقوق رسول خدا (ص) را ترك كرده است چرا كه حق حسين عليه السلام فريضه الهى و بر هر مسلمانى واجب و لازم است . وسائل الشيعه، ج 10، ص  . 333
23 - كربلا، كعبه كمال
قال ابو عبد الله عليه السلام : 
من لم يأت قبر الحسين عليه السلام حتى يموت كان منتقص الاءيمان، منتقص الدين، اءن ادخل الجنة كان دون المؤمنين فيها .  امام صادق عليه السلام فرمود :  هر كس به زيارت قبر امام حسين عليه السلام نرود تا بميرد، ايمانش ناتمام و دينش ناقص خواهد بود، به بهشت هم كه برود پايين تر از مؤمنان در آنجا خواهد بود . وسائل الشيعه، ج 10، ص  . 335
24 - از زيارت تا شهادت
قال ابو عبد الله عليه السلام :  لا تدع زيارة الحسين بن على عليهما السلام و مر أصحابك بذلك يمد الله فى عمرك و يزيد فى رزقك و يحييك‏ء الله سعيدا و لا تموت الا شهيدا .  امام صادق عليه السلام فرمود :  زيارت امام حسين عليه السلام را ترك نكن و به دوستان و يارانت نيز همين را سفارش كن! تا خدا عمرت را دراز و روزى و رزقت را زياد كند و خدا تو را با سعادت زنده دارد و نميرى مگر شهيد . وسائل الشيعه، ج 10، ص 335
25 - حديث محبت
عن ابى عبد الله عليه السلام قال :  من اراد الله به الخير قذف فى قلبه حب الحسين عليه السلام و زيارته، و من اراد الله به السوء قذف فى قلبه بغض الحسين عليه السلام و بغض زيارته .  از امام صادق عليه السلام نقل شده كه فرمود :  هر كس كه خدا خير خواه او باشد، محبت حسين (عليه السلام) و زيارتش را در دل او مى‏اندازد و هر كس كه خدا بدخواه او باشد، كينه و خشم حسين (عليه السلام) و خشم زيارتش را در دل او مى‏اندازد . وسائل الشيعه، ج 10، ص 388، بحار الانوار، ج 98، ص 76
26 - نشان شيعه بودن
قال الصادق عليه السلام : 
من لم يأت قبر الحسين عليه السلام و هو يزعم انه لنا شيعة حتى يموت فليس هو لنا شيعة، و ان كان من اهل الجنة فهو من ضيفان اهل الجنة .  امام صادق عليه السلام فرمود :  كسى كه به زيارت قبر امام حسين نرود و خيال كند كه شيعه ما است و با اين حال و خيال بميرد، او شيعه ما نيست، و اگر هم از اهل بهشت باشد، از ميهمانان اهل بهشت خواهد بود . كامل الزيارات، ص 193، بحار الانوار، ج 98، ص  . 4
27 - سكوى معراج
قال الصادق عليه السلام :  من اتى قبر الحسين عليه السلام عارفا بحقه كتبه الله عز و جل فى اعلى عليين .  امام صادق عليه السلام فرمود :  هر كس كه به زيارت قبر حسين عليه السلام نايل شود و به حق آن حضرت معرفت داشته باشد، خداى متعال او را در بلندترين درجه عالى مقامان ثبت مى‏كند  . من لا يحضره الفقيه، ج 2، ص  . 581
28 - مكتب معرفت
قال ابو الحسن موسى بن جعفر عليه السلام :  أدنى ما يثاب به زائر أبى عبد الله (عليه السلام) بشط فرات، اذا عرف حقه و حرمته و ولايته، أن يغفر له ما تقدم من ذنبه و ما تأخر .  حضرت امام موسى كاظم عليه السلام فرمود :  كمترين ثوابى كه به زائر امام حسين عليه السلام در كرانه فرات، داده مى‏شود اين است كه تمام گناهان، مقدم و مؤخرش بخشوده مى‏شود . بشرط اين كه حق و حرمت و ولايت آن حضرت را شناخته باشد . مستدرك الوسائل، ج 10، ص 236، به نقل از كامل الزيارات، ص  . 138
29 - همچون زيارت خدا
قال الامام الرضا عليه السلام :  من زار قبر الحسين (عليه السلام) بشط الفرات كان كمن زار الله .  امام رضا عليه السلام فرمود :  كسى كه قبر امام حسين عليه السلام را در كرانه فرات زيارت كند، مثل كسى است كه خدا را زيارت كرده است . مستدرك الوسائل، ج 10، ص 250، به نقل از كامل
30 - زيارت عاشورا
قال الصادق عليه السلام :  من زار الحسين عليه السلام يوم عاشورا وجبت له الجنة .  امام صادق عليه السلام فرمود :  هر كس كه امام حسين عليه السلام را در روز عاشورا زيارت كند، بهشت بر او واجب مى‏شود . اقبال الاعمال، ص 568
31 - بالاتر از روسپيدى
قال ابو عبد الله عليه السلام :  من بات عند قبر الحسين عليه السلام ليلة عاشورا لقى الله يوم القيامة ملطخا بدمه، كانما قتل معه فى عرصة كربلا .  امام صادق عليه السلام فرمود :  كسى كه شب عاشورا را در كنار مرقد امام حسين عليه السلام سحر كند، روز قيامت در حالى به پيشگاه خدا خواهد شتافت كه به خونش آغشته باشد، مثل كسى كه در ميدان كربلا و در كنار امام حسين عليه السلام كشته شده باشد . وسائل الشيعه، ج 10، ص  . 372
32 - نشانه‏هاى ايمان
قال ابو محمد الحسن العسكرى عليه السلام :  علامات المؤمن خمس :  صلاة الخمسين، و زيارة الاربعين، و التختم، فى اليمين، و تعفير الجبين و الجهر ببسم الله الرحمن الرحيم .  امام حسن عسگرى عليه السلام فرمود :  نشانه‏هاى مؤمن پنج چيز است :  1 ـ نمازهاى پنجاهگانه (3) 2 ـ زيارت اربعين 3 ـ انگشتر به دست راست كردن 4 ـ بر خاك سجده كردن 5 ـ بسم الله الرحمن الرحيم را بلند گفتن . وسائل الشيعه، ج 10، ص 373، و نيز التهذيب، ج 6، ص 52
33 - رواق منظر يار
قال رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم : 
الا و ان الاجابة تحت قبته، و الشفاء فى تربته، و الأئمة (عليهم السلام) من ولده پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله و سلم فرمود :  بدانيد كه اجابت دعا، زير گنبد حرم او و شفاء در تربت او، و امامان عليهم السلام از فرزندان اوست . مستدرك الوسائل، ج 10، ص  . 335
34 - تربت و تربيت
قال الصادق عليه السلام :  حنكوا أولادكم بتربة الحسين (عليه السلام) فانها امان .  امام صادق عليه السلام فرمود :  كام كودكانتان را با تربت حسين (عليه السلام) برداريد، چرا كه خاك كربلا، فرزندانتان را بيمه مى‏كند . وسائل الشيعه، ج 10، ص  . 410
35 - بزرگترين دارو
قال ابو عبد الله عليه السلام :  فى طين قبر الحسين (عليه السلام)، الشفاء من كل داء، و هو الدواء الاكبر .  امام صادق عليه السلام فرمود :  شفاى هر دردى در تربت قبر حسين عليه السلام است و همان است كه بزرگترين داروست . كامل الزيارات، ص 275 و وسائل الشيعه، ج 10، ص  . 410
36 - تربت و هفت حجاب
قال الصادق عليه السلام :  السجود على تربة الحسين عليه السلام يخرق الحجب السبع .  امام صادق عليه السلام فرمود :  سجده بر تربت حسين عليه السلام حجابهاى هفتگانه را پاره مى‏كند . مصباح المتهجد، ص 511، و بحار الانوار، ج 98، ص  . 135
37 - سجده بر تربت عشق
كان الصادق عليه السلام لا يسجد الا على تربة الحسين عليه السلام تذللا لله و استكانة اليه .  رسم حضرت امام صادق عليه السلام چنين بود كه :  جز بر تربت حسين عليه السلام به خاك ديگرى سجده نمى‏كرد و اين كار را از سر خشوع و خضوع براى خدا مى‏كرد . وسائل الشيعه، ج 3، ص  . 608
38 - تسبيح تربت
قال الصادق عليه السلام :  السجود على طين قبر الحسين عليه السلام ينور الى الارض السابعة و من كان معه سبحة من طين قبر الحسين عليه السلام كتب مسبحا و ان لم يسبح بها .  .  .  امام صادق عليه السلام فرمود :  سجده بر تربت قبر حسين عليه السلام تا زمين هفتم را نور باران مى‏كند و كسى كه تسبيحى‏از خاك مرقد حسين عليه السلام را با خود داشته باشد، تسبيح گوى حق محسوب مى‏شود، اگر چه با آن تسبيح هم نگويد . من لا يحضره الفقيه، ج 1، ص 268، وسائل الشيعه، ج 3، ص  . 608
39 - تربت شفابخش
عن موسى بن جعفر عليه السلام قال :  و لا تأخذوا من تربتى شيئا لتبركوا به فان كل تربة لنا محرمة الا تربة جدى الحسين بن على عليهما السلام فان الله عز و جل جعلها شفاء لشيعتنا و أوليائنا .  حضرت امام كاظم عليه السلام در ضمن حديثى كه از رحلت خويش خبرى مى‏داد، فرمود :  چيزى از خاك قبر من بر نداريد تا به آن‏تبرك جوييد چرا كه خوردن هر خاكى جز تربت جدم حسين عليه السلام، بر ما حرام است، خداى متعال تنها تربت كربلا را، براى شيعيان و دوستان ما شفا قرار داده است . جامع احاديث الشيعه، ج 12، ص  . 533
40 يكى از چهار نياز
قال الامام موسى الكاظم عليه السلام :  لا تستغنى شيعتنا عن أربع :  خمرة يصلى عليها، و خاتم يتختم به، و سواك يستاك به، و سبحة من طين قبر أبى عبد الله عليه السلام .  .  .  حضرت امام موسى بن جعفر عليه السلام فرمود :  پيروان ما از چهار چيز بى نياز نيستند :  1 ـ سجاده‏اى كه بر روى آن نماز خوانده شود . 2 ـ انگشترى كه در انگشت باشد . 3 ـ مسواكى كه با آن دندانها را مسواك كنند . 4 ـ و تسبيحى از خاك مرقد امام حسين عليه السلام .  .  . تهذيب الاحكام، ج 6، ص 75
پى‏نوشت‏ها : 
1 . قرآن مجيد، سوره قصص، آيه 30
2 . بحار الانوار، ج 57، ص 203، به نقل از تهذيب
3 . منظور نمازهاى روزانه و نوافل آنهاست كه پنجاه ركعت مى‏شود .

نويسنده :  محمد صحتى سردرودى

 

بدرستی که شیعیان ما قلبشان از هرناخالصی و حیله و تزویر پاک است. امام حسین(ع)

 

ناتوان ترين مردم کسی است که از دعا کردن واماند و بخيل ترين مردم کسی است که از سلام کردن واماند. امام حسین(ع)

 

چه دارد آن كس كه تو را ندارد؟ و چه ندارد آن كه تو را دارد؟ آن كس كه به جای تو چیز دیگری را پسندد و به آن راضی شود، مسلما زیان كرده است . امام حسین(ع)

 

آن که در کاری که نافرمانی خداست بکوشد، امیدش را از دست می دهد و نگرانیها به او رو می آورد. امام حسین(ع)

 

بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد. امام حسین(ع)

 

کسی که تو را دوست دارد، از تو انتقاد می کند و کسی که با تو دشمنی دارد، از تو تعریف و تمجید می کند. امام حسین(ع)

 

چیزى را بر زبان نیاورید که از ارزش شما بکاهد. امام حسین(ع)

 

نیاز مردم به شما از نعمتهای خدا بر شما است، از این نعمت افسرده و بیزار نباشید. امام حسین(ع)

  

برحذر باشید از ستم کردن  بر كسي كه جز خدا كسي را ندارد. امام حسین(ع)

 

قومي خدا را به اميد پاداش نيايش مي‌كنند. اين عبادت بازرگانان است. گروهي از روي ترس، بندگي مي‌كنند. اين نوع بندگي مخصوص بردگان است. مردمي خدا را از باب سپاس نعمت‌‌هاي او ستايش مي‌كنند. اين روش آزادگان است. امام حسین(ع)

 

بهترين ثروت آن است كه انسان به وسيلة آن آبروي خود را حفظ نمايد.امام حسین(ع)

 

اگر حوادث سه گانه فقر، بيماري و مرگ وجود نداشت، انسان در برابر هيچ چيز سر فرود نمي‌آورد. امام حسین(ع)

 

به یاد آور مردن پدران و فرزندانت را، كجا بودند و اكنون رهسپار چه جایی شده اند؟ می بینم كه تو نیز به همین زودی به آنان خواهی پیوست و باعث عبرت دیگران خواهی گشت . امام حسین(ع)

 

چه آسان است مرگى كه در راه رسيدن به عزّت و احياى حق باشد، مرگ عزتمندانه جز زندگى جاويد و زندگى ذليلانه جز مرگ هميشگى نيست. امام حسین(ع)

می خواهیم سری به بهشت بزنیم ؛ به محل رفت و آمد آسمانیان . به محلی که فاصله زمینی دو آسمانی است . اینجا بین الحرمین است . اگر جسم به پرواز در نمی آید ، دل پرواز می کند . اگرچه حضور واقعی میسر نیست اما می توان دیداری مجازی از بهشت داشت .

سفر مجازي به بين الحرمين

از فــــراسوی ازل تا ابد ای حلـــــــــق بریده
مـــــــــی رود دایــــره در دایره پژواک صدایت

• راه حسين، کوتاهترين راه رسيدن به بهشت است.

• خون جاري عاشورا، تا ابديت در رگ و ريشه آزادگي جاري است.

• حسين، ميزان سنجش صداقت آدمي است و قبول ولايت حسين، براتِ آزادي انسان از جهنم پليديهاست.

• عاشورا، عاشقانه اي آرام در قلب واقعه کربلاست.

• حسين، زيباترين نامي است که در شناسنامه بشر نوشته اند.

• عاشورا، صحنه نمايش فراگير و فشرده تماميت کارزار خوبي و بدي است.

• عاشورا، عرضه اثبات ظفرمندي انسان خداگونه بر سپاه ابليس است.

• حسين، تفسير بعثت، ترجمان نبوت و معناي امامت است.

• عاشورا، تداوم رسالت انسان در پهنه خلقت است.

• عاشورا، شراره عشق حق است که بر جان عاشقان حسين فرو مي ريزد.

• اي خدا! جوششِ چشمه هاي عاشورا را در قلب ما جاري کن، و دل هاي ما را از زلال مهرش سيراب گردان.

• محرم، ماه محرم شدن در پيشگاهِ خدا و مَحرم شدن، با حسينيان است.

• عاشورا، انفجاري از نور بود و تابشي از حق، که بر انديشه ها تجسم کرد.

• عاشورا، قرارگاه عشق است و پناهگاه عاشقان. کيست که از اين معبر عبور كند و قرار و پناه نگيرد؟

• عاشورا، تکليف است و عاشورايي شدن عمل به تکليف.

• هيچ نقطه اي در هويت هستي نيست که از حرکت و شعر و شعور عاشورايي خالي باشد.

• محرم، ماه تجديد حيات بشريت است.

• عاشورا يک نيم روز بيش نيست که در آن، شهادت به روشني بر سر تکليف خويش ايستاده است.

• شهادت، طرحِ کربلاست و اسارت، شرح آن!

• اين شمعِ وجودِ حسين است که محفلِ محرم را پيوسته روشن نگاه مي دارد.

• حسين، نام آورترين نام و نامدارترين سردار بر چکاد روشني هاست.

• حسين، تنديس ايمان و عشق الهي است.

• عاشورا، مجمعِ عمومي حماسه سازان هستي است.

• حسين(عليه السلام) ، آرزوي جويندگان و آبروي يابندگان است.

• محرم، حريم حرم خدا و حرمت سنت حسين(عليه السلام) است.

• کربلا، عميق ترين زخمي است که بر پيکر زمين نشسته، و رساترين فريادي است که در دهليز تاريخ پيچيده است.

• نخل ها، از سنگيني داغ تبار علي(عليه السلام) خميده اند.

• حسين(عليه السلام) ، حماسي ترين شاهنامه جهان است.

• عاشورا، بغضِ گريه را مي شکند و جام سينه را از خون لبريز مي کند.

• محرم، ماه آميختگي با حسين و آموختگي از حسين است.

• محرم، تنها ماهي است که در تقويم ها با سرانگشت خونين ورق مي خورد.

• تاسوعا، مقدمه جان‌فشاني و عاشورا، سرفصل دلباختگي در محضر حسين(عليه السلام) است.

• براي شناخت و معرفت حسين(عليه السلام) ، بايد از مرزِ تاسوعا و عاشورا گذشت.

• حادثه عاشورا، کمر تاريخ را شکست و ماندگارترين باور را بر پهنه زمان نگاشت.

• در نهمين منزل از ماه عاشقي، سيل اشک را به ميهماني خون دلِ دهمين منزل فرا مي خوانيم.

• کربلا چرا تشنه اي؟ اين اشک زلال و شيرين نسل هاست که قطره قطره بر پهناي گونه دلت مي بارد.

• محرم، سياه پوش لحظه هاي عاشوراست.

• نام حسين(عليه السلام) را مشعل راهمان مي کنيم تا در بيراهه هاي پرپيچ و خم گمراهي، گم نشويم.

• خون حسين(عليه السلام) و يارانش، قبله نماي کمال و سعادت است.

• امروز، درِ بوستان‏سراىِ عاشورا، با مقتل‏خوانىِ گريه گشوده مى‏شود؛ پس «اى اشك‏ها بريزيد».

• آسمان نينوا، در محضر اين همه خون، از وسعت آبىِ خويش شرمسار است.

• عاشورا، جاده‏اى پر عبور براى عاشقانه‏هاى جگرسوزِ آب است.

• امروز، دل‏ها در حُسن‏ ختام زيارت عاشورا، سجده سجده در خون افتاده‏ اند.

• نگاه كن؛ حنجره قتلگاه، روبه‏روى آتش بوسه‏ها چه پاسخى دارد: «اين كشته فتاده به هامون حسين توست».

• قدم به قدم، صداى «يا حسين» در كربلا كاشته شده است؛ مراقب باشيم روىِ حُرمت لاله‏ها پا نگذاريم!

• پررنگ‏تر از خون، حديثى در عاشورا نوشته نشده است كه دل‏هاى كربلايى آن را بخوانند.

• عطر تربت كربلا بر دوش قلم‏هاى عاشورايى نشسته است تا بنويسند: لبيك يا حسين!

• عاشورا، صحن مطهرى بود كه اذن دخول آن، خون عباس(عليه السلام) است و توسل به باب الحوائج، كليد ارتباط با فلسفه عاشورا.

• عاشورا، تولد دوباره حيات آدميّت و حماسه جاودان عشق و تجلّي زيباي توحيد است.

• عاشورا، نقطه اوج اداي امانت انسان است. عاشورا، نمايش قدرتِ روح در کوران حوادث و نشانه آرامش در توفان بلاهاست.

• عاشورا، تجلي‏گاه آرامش و اطمينان نفوس مطمئنه است، مشعل فروزانِ معرفت، فرا روي انسان‏ها است.

• عاشورا، آينه‏اي است که تمامي مفاهيم انساني را با ابعاد حقيقي‏اش در خود متجلّي ساخته است.

• عاشورا، رستاخيزي است که پرده از چهره همه زشتي‏ها مي‏کشد و پليدان را رسوا مي‏سازد.

• عاشورا، گلستاني است با سَروْهاي سرخ شهادت و نخل‏هاي ارغواني ايثار و خون، و دانشگاهي است که هر سالک الي اللّه‏ بايد آن را ببيند.

• عاشورا، طراوت جاودانه روح انسان، تجلّي ياد خدا، و جدا کننده نور و ظلمت از هم است.

• آري! از آن زمان که فرياد سرخ خون از گلوي عاشورا برخاست، پژواکي در قله‏هاي بلند اعصار و قرون در افتاد که تا آن سوي مرز ابديّت طنين افکند و در سينه سوزان عاشقان ايثار و شهادت جاودانه شد.

• حنجره ها را بگشاييد و نفس ها را فرياد کنيد، تا سکوت کفر، عاشورا را در خود نبلعد.

• در کربلا، بهترين مسافران در بهترين مسافرتها، شهادت را به بهاي حق دريافتند.

• بار حسرت عطش خاندان رسول، اکنون نيز در ميان سينه فرات مي جوشد و بي تابش ميکند.

• چشم حق بين و گوش حق شنو و قلب روشن، توشه عاشوراييان است.

• عاشورا، مبدئي دوباره براي جان گرفتن اسلام است.

• تاريخ عاشورا، مسلمانان واقعي را معرفي کرد و نقاب از چهره ها برداشت.

• نهضت عاشورا، سيرابي حقيقت و پاسداري از امر به معروف و نهي از منکر است.

• عاشورا کشتاري خونين نيست، بلکه حقيقتي راستين براي جهانيان است.

• آن‌گاه که سرور جوانان اهل بهشت را کشتند، غم بر دل انسان تا ابد لانه کرد.

• عاشورا، منشوري است که با براده هاي آفتاب حسين(عليه السلام) ، عالم را سيراب مي کند.

• ظهر عاشورا، ميعادگاه ملاقات خداوند با سالار شهيدان(عليه السلام) است.

• روز عاشورا، وداع پرسوز و گدازترين خواهر، با عزيزترين برادر تاريخ است.

• عاشورا، يادآور مردان غيوري است كه امر به معروف و نهي از منكر را ارج نهادند.

• مهم‌ترين درسي كه عاشورا به جوانان مي‌آموزد، پايداري است؛ پايداري در برابر ستم طاغوت‌ها.

• عاشورا تا اربعين، يادآور چهل روز خون بارش آسمان، از داغ مصيبت حسين(عليه السلام) است.

• نهضت عاشورا، پايه‌گذار تمامي نهضت‌هاي بر حق روزگاران است.

• عاشورا، يادآور اين شعار زيباست: خون بر شمشير پيروز است.

• عاشورا، صحنه پيكار تمامي ايمان در برابر تمامي كفر است.

• عاشورا، يادآور جوان مرداني است كه تاريخ سال‌ها بعد اين جوانان را در دفاع مقدس دوباره به چشم ديد.

• روز عاشورا، روز به بار نشستن «خون» در سوگ پرپر شدن گل هاي محمدي است.

• روز عاشورا، روز استقامت در دين، به بلنداي «صراط مستقيم» است.

• روز عاشورا، روز تماشاي چگونه مردن براي آموختن چگونه زيستن است.

• روز عاشورا، روز مُحرِم شدن در حرم مُحرَّم است!

• روز عاشورا، روز عاشورايي شدن حق جويان و حق طلبان است.

• روز عاشورا، روز انجام بزرگترين مسئوليت «آدم» در دشوارترين شرايط است.

• روز عاشورا، روز دادن آنچه هست براي ايجاد آنچه بايد باشد.

• روز عاشورا، روز پايداري و وفاداري در عصر غروب دين در روزگار بي تفاوتي-هاست!

• روز عاشورا، روز متفرق شدن دنياطلبان و زرخواهان از محضر رهبر است.

• روز عاشورا، روز يادگيري رسم دين‌داري و آيين وفاداري است.

• روز عاشورا، روز هجرت آگاهانه و جانبازي عاشقانه در راه دوست است.

• روز عاشورا، روز انتخاب شهادت در عصر زندگي حاکمان جور است.

فرش بر رونق بازار حسین می نازد
عرش بر جلوه رخسار حسین می نازد
ابر بر اشک عزادار حسین می نازد
قبر شش گوشه به زوار حسین می نازد
کربلا هم به علمدار حسین می نازد

السلام ای وادی کرببلا

السلام ای سرزمین پر بلا

السلام ای جلوه گاه ذوالمنن

السلام ای کشته های بی کفن

هر دم به گوش مي رسد آواي زنگ قافله ، اين قافله تا كربلا ديگر ندارد فاصله
  شهادت سرور و سالار شهیدان آقا ابا عبدالله الحسین (ع) بر همگان تسليت باد .

التماس دعا

عيد واقعي از آن کسي است

که آخر سالش را جشن بگيرد نه اول سال

نوروز بر شما مبارک

--------

مسأله عاشورا دو جنبه و دو چهره دراد:

 1- چهره زیبایى‏ها

یعنى، عظمتى كه حضرت ابا عبداللَّه (ع) و یاران ایشان در ابعاد مختلف آفریده و عالى‏ترین جلوه‏هاى كمال انسانى را با عمل خویش ترسیم نموده و بزرگترین درس را به كل تاریخ بشریت آموختند. این بعد از حادثه عاشورا بسیار غرورانگیز و افتخارآفرین است و به راستى باید به خود بالید كه در چنین مكتب درخشانى پا به عرصه وجود نهاده و در آن رشد یافته و با آن مى‏میریم و حاضریم همه هستى خود را در این راه نثار كنیم.

 2- چهره دیگر عاشورا جنبه ، غمبار و اسفبار آن است.

اسف از این كه چرا امت حق امام (ع) را پاس نداشته و ناجوانمردانه‏ترین حركات را نسبت به محبوب‏ترین خلق خدا و شریف‏ترین انسان‏ها روا داشتند. آرى ظلمى كه بر امام (ع) و اهلبیت و یاران ایشان تحمیل شد، دل هر انسان نیكوسیرتى را به درد مى‏آورد و روح آدمى را سخت مى‏آزارد. از طرف دیگر اشك گاهى از سوز است و گاه از سر شوق. گریه بر ابا عبداللَّه (ع) از هر دو نوع است. یعنى هم مصائب ایشان سیلاب اشك از دیدگان فرو مى‏ریزد و هم عظمت و شگفت‏آفرینى‏هاى یاران ایشان. در مثل كیست كه بشنود در آن صحراى سوزان با وجود عطش جانكاه، در میان صدها یا هزاران مأمور دشمن حضرت ابوالفضل العباس (ع) خود را به شریعه رساند و براى نخستین‏بار در آن صحراى سوزان در برابر رودى عظیم و آب گوارا قرار گیرد و آب را تا دهان برآورد، ولى به یاد تشنگى حضرت اباعبداللَّه (ع) و فرزندانشان به خود اجازه نوشیدن ندهد و لب تشنه مشك را پر از آب كند و برگردد. آیا این مردانگى و شرافت آدمى را به ریختن اشك شوق وادار نمى‏سازد؟ از سوى دیگر گریه و عزادارى به حضرت سید الشهدا در نصوص دینى سخت مورد تأكید و توجه واقع شده و از افضل قربات دانسته شده است.

این مسأله فلسفه‏هاى سازنده و تربیتى مهمى دارد، از جمله:

1- زنده داشتن یاد و تاریخ پرشكوه نهضت حسینى،

2- الهام بخش روح انقلابى و ستم ستیزى،

3- پیوند عمیق عاطفى بین امت و الگوهاى راستین،

4- اقامه مجالس دینى در سطح وسیع و آشنا شدن توده‏ها با معارف دینى،

5- پالایش روح و تزكیه نفس،

6- اعلام وفادارى نسبت به مظلوم و مخالفت با ظالم و ...

حسين(ع) زيباترين واژه هستی

                                                 حسين(ع) يعنی عشق

-   حسين(ع) شخصيتی است که خداوند در روز عرفه نخست به زائران سيدالشهداء نظر می کند بعد به زائران خانه خودش

-   حسين(ع) شخصيتی است که خداوند ثواب زيارت قبر شش گوشه او را از زيارت خانه خودش بيشتر و افزونتر قرار داده است.

  حضرت امام صادق(ع) فرموده: هرکس بوسيله خواندن زيارت عاشورا، جدم حسين(ع) را زيارت کند " چه از راه دور يا نزديک" به خدا قسم خداوند هر حاجت مادی و معنوی داشته باشد به او می دهد.

چند نکته در رابطه با اين حديث قابل ذکر می باشد:

 اول اينکه گوينده مطلب يک امام معصوم است، بنابراين خيلی قابل اهميت می باشد.

دوم اينکه امام معصوم قسم می خورد که اين تأکيدی براينکه حتماٌ حاجت اين شخص را خداوند خواهد داد.

سوم اينکه می توان در صورتی که امکان نداشته باشد از نزديک امام حسين(ع) را بوسيله خواندن زيارت عاشورا زيارت کند، از راه دور اين کار را انجام دهد.

چهارم اينکه حاجات مادی و معنوی بوسيله اين زيارت توسط خداوند برآورده می گردد.

   برای رسيدن به مقام قرب الهی نيز وسائل گوناگون وجود دارد ولی وسيله مطمئن، راحت، سريع و ... برای رسيدن به خداوند عشق به امام حسين(ع) می باشد.

   با عشق و ارادت به سالار شهيدان کربلا می توان سريعتر و مطمئن به هدف رسيد.

   برای رسيدن به محبت و عشق و علاقه امام حسين(ع) نيز راههای گوناگون وجود دارد ولی راهی که سريعتر انسان می تواند بوسيله آن به بارگاه امام حسين(ع) راه يابد، و جزو شيفتگان و عشاق سيدالشهداء گردد، از طريق خواندن زيارت عاشورا و خصوصاٌ مداومت به خواندن اين زيارت شريف می باشد.

   دلايل مختلفی برای اثبات اين ادعا وجود دارد که عبارتند از :

1.  زيارت عاشورا از احاديث قدسی می باشد. روايت صفوان در مورد زيارت عاشورا بيان کننده اين امر است که جبرئيل امين اين زيارت را از طريق خداوند متعال برای پيامبر(ص) قرائت نمود و اين زيارت از طريق معصومين به امام باقر(ع) رسيد و از طريق اين امام معصوم به دست شيعيان و دوستداران اهل بيت عصمت و طهارت(ع) رسيده است.

2. ائمه ما شيعيان خصوصاٌ امام زمان(ع) تأکيد به خواندن و مداومت به خواندن اين زيارت شريف داشته اند، چنانچه در ملاقاتی که سيد رشتی با امام زمان(ع) داشته اند، امام زمان به سيد رشتی می فرمايند: که چرا عاشورا نمی خوانيد و بعد سه بار می فرمايند عاشورا، عاشورا، عاشورا.(مفاتيح الجنان- شيخ عباس قمی)

3. علماء وبزرگان ما نيز برخواندن عاشورا و مداومت به آن تأکيدفراوان داشته اند و خود نيز اين کار را انجام می داده اند و يکی از علل موفقيت اکثر بزرگان و علماء خواندن زيارت عاشورا بوده است.

 

   چه بسيار زيبا است که انسان در هر زوز صبح 5 دقيقه از وقت خود را برای سالار شهيدان و زيارت عاشورا قرار دهد. چه صبح و روز زيبائی خواهد بود روزی که با نام و ياد عزيز زهرا(س) شروع شود.

   مطوئن باشيد که امام حسين(ع) جواب سلام شما را می دهد. فقط بايد دلت را پاک کنی تا جواب سلام امام را بشنوی و يقين داشته باشيد که جواب سلام را امام حسين(ع) می دهد، چون جواب سلام واجب است و امام معصوم محال است ترک واجب نمايد. فقط بايد گوش ما شنوا و لايق شنيدن جواب سلام ايشان باشد.

 

 >>> ائمه و زيارت عاشورا :

"   امام محمد باقر(ع) به علقمه فرمود: پس از آنکه به آن حضرت با سلامی اشاره کردی، دو رکعت نماز بخوان و سپس زيارت عاشورا را بخوان. هنگامی که اين زيارت را خواندی در حقيقت او را به چيزی خواندی که هر کس از ملائکه که بخواهند او را زيارت کنند، به آن می خوانند و خداوند برای تو هزار هزار حسنه می نويسد و از تو هزار هزار سيئه محو می نمايد و تو را هزار هزار مرتبه بالا می برد و همانند کسانی می باشی که در رکاب آن حضرت به شهادت رسيدند. حتی در درجات آنها هم شريک می شوی. " (کامل الزيارات- ص 74)

"   امام صادق(ع) به صفوان می فرمايد: زيارت عاشورا را بخوان و از آن مواظبت کن، به درستی که من چند خير را برای خواننده     آن تضمين می کنم، اول زيارتش قبول شود. دوم سعی و کوشش او شکور باشد. سوم حاجات او هرچه باشد از طرف خداوند     بزرگ برآورده شود و نا اميد از درگاه او برنگردد زيرا خداوند وعده خود را خلاف نخواهد کرد." (بحارالانوار-جلد 98-ص 300)

"    در روايت ديگر می خوانيم: اگر مردم می دانستند زيارت امام حسين(ع) چه ارزشی دارد، از شدت شوق و علاقه می مردند و      حسرت رسيدن به آن پاداش ها، جسم و روح آنها را پاره پاره می کرد." (بحارالانوار-جلد 101 –ص 18)

>>> در احاديث ديگرز از معصومين تأکيد بر زيارت امام حسين(ع) کرده اند که نمونه ای ازآنها ذکر می گردد:

-          زيارت امام حسين(ع) مثل زيارت خدا در عرش اوست.

-          زيارت امام حسين(ع) بر هر مؤمنی که اقرار به امامت ايشان داشته باشد، واجب است.(بحارالانوار-جلد 101 –ص 69)

-          کسی که امام حسين(ع) را تنها برای رضا و خوشنودی پروردگار، و نه برای کسب شهرت زيارت کند، خداوند تمامی             گناهان او را پاک می کند.(بحارالانوار-جلد 101 –ص 4)

-          اگرکسی بدون عذر موجه امام حسين(ع)  را زيارت نکند، از اهل آتش خواهد بود.(بحارالانوار-جلد 101 –ص 4)

-          کسی که امام حسين(ع) را زيارت نکند شيعه اهل بيت نيست.(بحارالانوار-جلد 101 –ص )

 http://ariaclick.com // (منبع )

انتظارم می‌كُشد، یادی ز ما كن یا حسین

درد هجران را به وصل خود دوا كن یا حسین

 

 

گرچه دورم، بر نگاه دلنشینت جان دهم

كوفه را با یك نظر چون كربلا كن یا حسین

 

 

بی‌نیازی گرچه از من، من به تو دارم نیاز

پادشاهی، یك نگه بر این گدا كن یا حسین

 

 

در حریم كعبه می‌گردی چو ای سیمرغ عشق

عبد سرگردان خود را هم دعا كن یا حسین

 

 

عید قربان است فردا و منم قربانی‌ات

چون كه دارم صبر، امروزم فدا كن یا حسین

 

 

چون كه دور افتاده‌ام، ای زائر بیت‌الحرام

بام قصر كوفه را كوه منی كن یا حسین

 

 

مهربانی از دو سر، دارد چو لذت بیشتر

دیر شد احضار من، نامم صدا كن یا حسین

 

 

آیم از شوق تو با سر، چون كه پابندم به عشق

پای بر فرقم بنه، كامم روا كن یا حسین

 

 

چون «حسان» بسیار می‌باشد گدای در گهت

جمله را با یك نظر از غم رها كن یا حسین

 

 

دارم اندر ذمه‌ام حق خدا و خلق او

خود به فضل خویشتن، دینم ادا كن یا حسین

 

مرا بسپار در یادت

به وقت بارش رحمت

نگاهت گر به آن بالاست و در رقص دعا قلبت مثال بید می لرزد .

دعایم کن که من محتاج محتاجم .

...........................................

یا امیر المومنین حیدر مدد

 باشورحسینى

 

           وصلابت حسنى

 

               درسوگ علی میگرییم. دعایتان توشه ی بی برگی ما

دعای 44 صحیفه سجادیه برای ورود به ماه مبارک رمضان

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدَانَا لِحَمْدِهِ وَ جَعَلَنَا مِنْ أَهْلِهِ لِنَكُونَ لِإِحْسَانِهِ مِنَ الشَّاكِرِينَ وَ لِيَجْزِيَنَا عَلَى ذَلِكَ جَزَاءَ الْمُحْسِنِينَ‏ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي حَبَانَا بِدِينِهِ وَ اخْتَصَّنَا بِمِلَّتِهِ وَ سَبَّلَنَا فِي سُبُلِ إِحْسَانِهِ لِنَسْلُكَهَا بِمَنِّهِ إِلَى رِضْوَانِهِ حَمْداً يَتَقَبَّلُهُ مِنَّا وَ يَرْضَى بِهِ عَنَّا وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي جَعَلَ مِنْ تِلْكَ السُّبُلِ شَهْرَهُ شَهْرَ رَمَضَانَ شَهْرَ الصِّيَامِ وَ شَهْرَ الْإِسْلاَمِ‏ وَ شَهْرَ الطَّهُورِ وَ شَهْرَ التَّمْحِيصِ وَ شَهْرَ الْقِيَامِ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِلنَّاسِ وَ بَيِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَى وَ الْفُرْقَانِ‏ فَأَبَانَ فَضِيلَتَهُ عَلَى سَائِرِ الشُّهُورِ بِمَا جَعَلَ لَهُ مِنَ الْحُرُمَاتِ الْمَوْفُورَةِ وَ الْفَضَائِلِ الْمَشْهُورَةِ فَحَرَّمَ فِيهِ مَا أَحَلَّ فِي غَيْرِهِ إِعْظَاماً وَ حَجَرَ فِيهِ الْمَطَاعِمَ وَ الْمَشَارِبَ إِكْرَاماً وَ جَعَلَ لَهُ وَقْتاً بَيِّناً لاَ يُجِيزُ - جَلَّ وَ عَزَّ - أَنْ يُقَدَّمَ قَبْلَهُ وَ لاَ يَقْبَلُ أَنْ يُؤَخَّرَ عَنْهُ‏ ثُمَّ فَضَّلَ لَيْلَةً وَاحِدَةً مِنْ لَيَالِيهِ عَلَى لَيَالِي أَلْفِ شَهْرٍ وَ سَمَّاهَا لَيْلَةَ الْقَدْرِ تَنَزَّلُ الْمَلاَئِكَةُ وَ الرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ أَمْرٍ سَلاَمٌ‏ دَائِمُ الْبَرَكَةِ إِلَى طُلُوعِ الْفَجْرِ عَلَى مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ بِمَا أَحْكَمَ مِنْ قَضَائِهِ اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ أَلْهِمْنَا مَعْرِفَةَ فَضْلِهِ وَ إِجْلاَلَ حُرْمَتِهِ وَ التَّحَفُّظَ مِمَّا حَظَرْتَ فِيهِ‏ئ وَ أَعِنَّا عَلَى صِيَامِهِ بِكَفِّ الْجَوَارِحِ عَنْ مَعَاصِيكَ وَ اسْتِعْمَالِهَا فِيهِ بِمَا يُرْضِيكَ حَتَّى لاَ نُصْغِيَ بِأَسْمَاعِنَا إِلَى لَغْوٍ وَ لاَ نُسْرِعَ بِأَبْصَارِنَا إِلَى لَهْوٍ وَ حَتَّى لاَ نَبْسُطَ أَيْدِيَنَا إِلَى مَحْظُورٍ وَ لاَ نَخْطُوَ بِأَقْدَامِنَا إِلَى مَحْجُورٍ وَ حَتَّى لاَ تَعِيَ بُطُونُنَا إِلاَّ مَا أَحْلَلْتَ‏ وَ لاَ تَنْطِقَ أَلْسِنَتُنَا إِلاَّ بِمَا مَثَّلْتَ وَ لاَ نَتَكَلَّفَ إِلاَّ مَا يُدْنِي مِنْ ثَوَابِكَ وَ لاَ نَتَعَاطَى إِلاَّ الَّذِي يَقِي مِنْ عِقَابِكَ‏ ثُمَّ خَلِّصْ ذَلِكَ كُلَّهُ مِنْ رِئَاءِ الْمُرَائِينَ وَ سُمْعَةِ الْمُسْمِعِينَ لاَ نَشْرَكُ فِيهِ أَحَداً دُونَكَ وَ لاَ نَبْتَغِي فِيهِ مُرَاداً سِوَاكَ‏  اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ قِفْنَا فِيهِ عَلَى مَوَاقِيتِ الصَّلَوَاتِ الْخَمْسِ بِحُدُودِهَا الَّتِي حَدَّدْتَ‏ وَ فُرُوضِهَا الَّتِي فَرَضْتَ وَ وَظَائِفِهَا الَّتِي وَظَّفْتَ وَ أَوْقَاتِهَا الَّتِي وَقَّتَ‏ وَ أَنْزِلْنَا فِيهَا مَنْزِلَةَ الْمُصِيبِينَ لِمَنَازِلِهَا الْحَافِظِينَ لِأَرْكَانِهَا الْمُؤَدِّينَ لَهَا فِي أَوْقَاتِهَا عَلَى مَا سَنَّهُ عَبْدُكَ وَ رَسُولُكَ - صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَ آلِهِ - فِي رُكُوعِهَا وَ سُجُودِهَا وَ جَمِيعِ فَوَاضِلِهَا عَلَى أَتَمِّ الطَّهُورِ وَ أَسْبَغِهِ وَ أَبْيَنِ الْخُشُوعِ وَ أَبْلَغِهِ‏ وَ وَفِّقْنَا فِيهِ لِأَنْ نَصِلَ أَرْحَامَنَا بِالْبِرِّ وَ الصِّلَةِ وَ أَنْ نَتَعَاهَدَ جِيرَانَنَا بِالْإِفْضَالِ وَ الْعَطِيَّةِ وَ أَنْ نُخَلِّصَ أَمْوَالَنَا مِنَ التَّبِعَاتِ وَ أَنْ نُطَهِّرَهَا بِإِخْرَاجِ الزَّكَوَاتِ‏ وَ أَنْ نُرَاجِعَ مَنْ هَاجَرَنَا وَ أَنْ نُنْصِفَ مَنْ ظَلَمَنَا وَ أَنْ نُسَالِمَ مَنْ عَادَانَا حَاشَى مَنْ عُودِيَ فِيكَ وَ لَكَ‏ فَإِنَّهُ الْعَدُوُّ الَّذِي لاَ نُوَالِيهِ وَ الْحِزْبُ الَّذِي لاَ نُصَافِيهِ‏ وَ أَنْ نَتَقَرَّبَ إِلَيْكَ فِيهِ مِنَ الْأَعْمَالِ الزَّاكِيَةِ بِمَا تُطَهِّرُنَا بِهِ مِنَ الذُّنُوبِ‏ وَ تَعْصِمُنَا فِيهِ مِمَّا نَسْتَأْنِفُ مِنَ الْعُيُوبِ‏ حَتَّى لاَ يُورِدَ عَلَيْكَ أَحَدٌ مِنْ مَلاَئِكَتِكَ إِلاَّ دُونَ مَا نُورِدُ مِنْ أَبْوَابِ الطَّاعَةِ لَكَ وَ أَنْوَاعِ الْقُرْبَةِ إِلَيْكَ‏ اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِحَقِّ هَذَا الشَّهْرِ وَ بِحَقِّ مَنْ تَعَبَّدَ لَكَ فِيهِ مِنِ ابْتِدَائِهِ إِلَى وَقْتِ فَنَائِهِ مِنْ مَلَكٍ قَرَّبْتَهُ أَوْ نَبِيٍّ أَرْسَلْتَهُ‏ أَوْ عَبْدٍ صَالِحٍ اخْتَصَصْتَهُ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ أَهِّلْنَا فِيهِ لِمَا وَعَدْتَ أَوْلِيَاءَكَ مِنْ كَرَامَتِكَ‏ وَ أَوْجِبْ لَنَا فِيهِ مَا أَوْجَبْتَ لِأَهْلِ الْمُبَالَغَةِ فِي طَاعَتِكَ وَ اجْعَلْنَا فِي نَظْمِ مَنِ اسْتَحَقَّ الرَّفِيعَ الْأَعْلَى بِرَحْمَتِكَ‏ اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ جَنِّبْنَا الْإِلْحَادَ فِي تَوْحِيدِكَ وَ الْتَّقْصِيرَ فِي تَمْجِيدِكَ وَ الشَّكَّ فِي دِينِكَ‏ وَ الْعَمَى عَنْ سَبِيلِكَ وَ الْإِغْفَالَ لِحُرْمَتِكَ وَ الاِنْخِدَاعَ لِعَدُوِّكَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ‏ اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ إِذَا كَانَ لَكَ فِي كُلِّ لَيْلَةٍ مِنْ لَيَالِي شَهْرِنَا هَذَا رِقَابٌ يُعْتِقُهَا عَفْوُكَ أَوْ يَهَبُهَا صَفْحُكَ‏ فَاجْعَلْ رِقَابَنَا مِنْ تِلْكَ الرِّقَابِ وَ اجْعَلْنَا لِشَهْرِنَا مِنْ خَيْرِ أَهْلٍ وَ أَصْحَابٍ‏ اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ امْحَقْ ذُنُوبَنَا مَعَ امِّحَاقِ هِلاَلِهِ‏ وَ اسْلَخْ عَنَّا تَبِعَاتِنَا مَعَ انْسِلاَخِ أَيَّامِهِ حَتَّى يَنْقَضِيَ عَنَّا وَ قَدْ صَفَّيْتَنَا فِيهِ مِنَ الْخَطِيئَاتِ وَ أَخْلَصْتَنَا فِيهِ مِنَ السَّيِّئَاتِ‏ اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ إِنْ مِلْنَا فِيهِ فَعَدِّلْنَا وَ إِنْ زُغْنَا فِيهِ فَقَوِّمْنَا وَ إِنِ اشْتَمَلَ عَلَيْنَا عَدُوُّكَ الشَّيْطَانُ فَاسْتَنْقِذْنَا مِنْهُ‏ اَللَّهُمَّ اشْحَنْهُ بِعِبَادَتِنَا إِيَّاكَ وَ زَيِّنْ أَوْقَاتَهُ بِطَاعَتِنَا لَكَ وَ أَعِنَّا فِي نَهَارِهِ عَلَى صِيَامِهِ وَ فِي لَيْلِهِ عَلَى الصَّلاَةِ وَ التَّضَرُّعِ إِلَيْكَ‏ وَ الْخُشُوعِ لَكَ وَ الذِّلَّةِ بَيْنَ يَدَيْكَ حَتَّى لاَ يَشْهَدَ نَهَارُهُ عَلَيْنَا بِغَفْلَةٍ وَ لاَ لَيْلُهُ بِتَفْرِيطٍ اَللَّهُمَّ وَ اجْعَلْنَا فِي سَائِرِ الشُّهُورِ وَ الْأَيَّامِ كَذَلِكَ مَا عَمَّرْتَنَا وَ اجْعَلْنَا مِنْ عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ‏ وَ الَّذِينَ يُؤْتُونَ مَا آتَوْا وَ قُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ أَنَّهُمْ إِلَى رَبِّهِمْ رَاجِعُونَ وَ مِنَ الَّذِينَ يُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَ هُمْ لَهَا سَابِقُونَ‏ اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ فِي كُلِّ وَقْتٍ وَ كُلِّ أَوَانٍ وَ عَلَى كُلِّ حَالٍ عَدَدَ مَا صَلَّيْتَ عَلَى مَنْ صَلَّيْتَ عَلَيْهِ‏ وَ أَضْعَافَ ذَلِكَ كُلِّهِ بِالْأَضْعَافِ الَّتِي لاَ يُحْصِيهَا غَيْرُكَ إِنَّكَ فَعَّالٌ لِمَا تُرِيدُ .

ترجمه :
«  حمد و سپاس خداوندى را كه ما را به حمد و سپاس خويش راه نمود و از جمله حامدان خود قرار داد، تا از شكرگزاران احسان او باشيم. و ما را در برابر حمد و سپاس خويش پاداش داد، آن سان كه نيكوكاران را پاداش دهد. حمد و سپاس خداوندى را كه دين خود به ما ارزانى فرمود و ما را به آيين خويش اختصاص داد و به راههاى احسان خود در آورد، تا به مدد احسانش در طريق خشنودى‏اش گام برداريم. حمد و سپاسى كه شايان قبولش افتد و بدان از ما خشنود گردد. حمد و سپاس خداوندى را كه يكى از آن راهها كه در برابر ما گشوده، ماه خود، ماه رمضان است، ماه صيام و ماه اسلام، ماه پاكيزگى از آلودگى‏ها، ماه رهايى از گناهان، ماه نماز، ماهى كه در آن قرآن نازل شده، قرآنى كه راهنماى مردم است و نشانه آشكار هدايت است و تميز دهنده حق از باطل است. پس به حرمت بى‏شمار و فضيلت بسيارى كه بدين ماه ارزانى داشت، برترى آن را بر ديگر ماهها آشكار ساخت. براى بزرگداشت آن، هر چيز را كه در ديگر ماهها حلال داشته بود، در اين ماه حرام كرد. گراميداشت آن را هر خوردنى و آشاميدنى ممنوع داشت و براى آن زمانى معين قرار داد، آن سان كه اجازت ندهد روزه آن پيشتر ادا گردد و نپذيرد كه به تأخير افتد. آنگاه شبى از شبهاى اين ماه برگزيد و بر شبهاى هزار ماه برترى داد. و آن شب را «ليلة القدر» ناميد. در آن شب، فرشتگان و روح، به فرمان پروردگارشان، بر هر يك از بندگان او - كه بخواهد - نازل مى‏شوند، همراه با تقديرى تغيير ناپذير. آن شب، شب سلام و درود فرشتگان است و دامنه بركاتش تا سپيده‏دم كشيده شود. بار خدايا، درود بفرست بر محمد و خاندانش و شناخت فضيلت اين ماه و بزرگداشت حرمت آن و پرهيز از هر چه در اين ماه ما را از آن منع كرده‏اى. به ما الهام كن. و ما را به روزه داشتن يارى ده:آن سان كه اعضاى بدن خويش از معاصى تو بازداريم و در آنچه سبب خشنودى توست به كار داريم، تا به هيچ سخن بيهوده گوش نسپاريم و به هيچ لهو و بازيچه ننگريم‏ و به هيچ ممنوع دست نگشاييم و به سوى هيچ حرامى گام بر نداريم و چيزى جز آنچه تو حلال كرده‏اى در شكمهاى خود جاى ندهيم‏ و زبانمان جز سخن تو نگويد و رنجى بر خود هموار نكنيم جز آنكه ما را به ثواب تو نزديك سازد و كارى نكنيم جز آنچه ما را از عقاب تو در امان دارد. اى خداوند، از تو مى‏خواهيم كه اين همه اعمال را از رياى رياكاران و آوازه در افكندن آوازه افكنان دور نگه دارى. و چنان باد كه كسى را در عبادت با تو شريك نسازيم و جز تو براى خود مرادى نجوييم. بار خدايا، درود بفرست بر محمد و خاندان او و در اين ماه ما را به اوقات نمازهاى پنجگانه آگاه فرما:به حدود و احكامش كه مقرر داشته‏اى‏ و واجباتش كه واجب ساخته‏اى و شروط و هنگامش كه معين كرده‏اى. اى خداوند، چنان كن كه به هنگام نماز همانند كسانى باشيم كه به منازل والاى آن راه مى‏يابند و همه اركان آن رعايت مى‏كنند و آن را به وقت خود، به آيين بنده تو و رسول تو محمد - صلى الله عليه و آله - در ركوع و سجود و همه فضيلتهايش، به كامل‏ترين وضوء و طهارت و در نهايت خشوع به جاى مى‏آورند. اى خداوند، در اين ماه ما را موفق دار كه به خويشاوندانمان نيكى كنيم و به ديدارشان بشتابيم و همسايگانمان را به بخشش و عطاى خويش بنوازيم‏ و اموالمان را از هر چه به ناحق بر آن افزوده‏ايم پيراسته داريم و با اداى زكات پاكيزه گردانيم‏ و با آنان كه از ما گسيخته‏اند بپيونديم و با آن كه در حق ما ستمى روا داشته به مقتضاى انصاف رفتار كنيم و با آن كه با ما دشمنى ورزيده دوستى كنيم، جز آن كسان كه به خاطر رضاى تو با آنان دشمن شده‏ايم، كه با چنين دشمنى هيچ‏گاه سخن از دوستى نگوييم و همدل نشويم. اى خداوند، در اين ماه ما را توفيق ده كه به كردارهاى پسنديده به تو تقرب جوييم، آن سان كه ما را از گناهان پاك دارى‏ و از بازگشت به اعمال ناشايست نگه‏دارى، تا هيچ يك از ملائكه تو طاعتى به درگاهت نياورد جز آنكه از طاعت ما كمتر باشد و در تقرب به پايه تقرب ما نرسد. اى خداوند، به حق اين ماه و به حق آن كس كه در اين ماه - از آغاز تا انجام - جبين عبادت به درگاه تو سوده، خواه ملكى بوده كه او را مقرب خود ساخته‏اى، يا پيامبرى كه به رسالتش فرستاده‏اى، يا بنده‏اى صالح كه از ميان بندگانت برگزيده‏اى، بر محمد و خاندانش درود بفرست و ما را سزاوار كرامتى كن كه به دوستان خود وعده داده‏اى. هر چه مبالغان در عبادت خود را نصيب داشته‏اى ما را نيز نصيب دار و به رحمت خود ما را در زمره كسانى قرار ده كه بهشت - آن بالاترين مرتبت - را سزاوارند. بار خدايا، درود بفرست بر محمد و خاندان او و ما را دور دار از الحاد در توحيد خود و قصور در بزرگداشت خود و شك در دين خود و نابينايى در طريق خود و غفلت از تعظيم خود و فريفته شدن به دشمنت، آن شيطان رجيم. بار خدايا، درود بفرست بر محمد و خاندان او و چون در شبهاى اين ماه اراده عفو و بخشايش كنى ما را در شمار آن بندگان در آور كه به عفو تو آزاد مى‏شوند و در خور بخشايش تو مى‏گردند. اى خداوند، ما را از بهترين كسانى قرار ده كه در اين ماه زيسته‏اند و اين ماه به سر آورده‏اند. بار خدايا، درود بفرست بر محمد و خاندان او و آنگاه كه هلال ماه رمضان به محاق مى‏افتد، گناهان ما محو كن. و چون به سلخ رسد و روزهايش به آخر آيد، جامه شوخگن گناهان از تن ما بيرون كن، آن سان كه چون به سر شود ما را از هر خطا پيراسته و از هر گناه، پاك ساخته باشى. بار خدايا، بر محمد و خاندان او درود بفرست. اگر در اين ماه به راه كج رفته‏ايم، به راه راستمان آور و اگر از حق عدول كرده‏ايم، به حقمان بازگردان و اگر دشمن تو، شيطان، بر ما چيره شد، ما را از چنگال او رهايى بخش. اى خداوند، ماه رمضان را از زمزمه عبادت ما پرساز و شب و روزش را به طاعات ما آراسته گردان. ما را يارى ده كه روزهايش را روزه بداريم و شبهايش را به نماز و تضرع‏ و خشوع و مذلت در پيشگاه تو به سحر رسانيم، تا مباد كه روزهايش به غفلت ما شهادت دهند و شبهايش به سهل انگارى ما. اى خداوند، چنان كن كه در ديگر ماهها و روزها تا زنده‏ايم چنين باشيم. چنان كن كه در شمار بندگان صالح تو در آييم:آنان كه بهشت را به ميراث برده‏اند و در آن جاويدانند، آنان كه همه آنچه را كه بايد ادا كنند ادا مى‏كنند و باز هم دلهايشان ترسان است، آنان كه بايد نزد پروردگارشان باز گردند، آنان كه به كارهاى نيك مى‏شتابند و در آن بر يكديگر سبقت مى‏گيرند. بار خدايا، در هر وقت و در هر زمان و در هر حال بر محمد و خاندانش درود بفرست، به شمار درودهايى كه بر همه كسانى كه شايان درود تو بوده‏اند فرستاده‏اى‏ و چندين برابر آنها، آن سان كه هيچ كس جز تو شمارش نتواند كرد. انك فعال لما تريد.»